دنيا
Roman
Basa Arab
[permak]دُنْيَا (dunyā) [ar]
- [dun.jaː]
Kata peada wadon [duaan دُنْيَيَان (dunyayān), raméan دُنًا (dunan) atawa دُنًى (dunan) atawa دُنْيَيَات (dunyayāt)]
- ni idup nyang bakalan udahan; ni idup di dunia
- c. 609–632, Kur’an, surat 3, ayat 145:
- وَمَن يُرِدْ ثَوَابَ ٱلدُّنْيَا نُؤْتِهِ مِنْهَا وَمَن يُرِدْ ثَوَابَ ٱلْآخِرَةِ نُؤْتِهِ مِنْهَا وَسَنَجْزِي ٱلشَّاكِرِينَ
- [wa man yurid tsawābad-dunyā nu'tihī min-hā, wa man yurid tsawābal-ākhirati nu'tihī min-hā, wa sanajzisy-syākirīn]
- Sapa nyang kepèngènan ama ni dunia punya pengasi, bakal Kita kasi, dah; ama sapa nyang kepèngènan ama noh Ahèrat punya pengasi, bakal Kita kasi juga', dah. Biar Kita kasiin sapa nyang pada tau makasi.
- dunia
Kata penyipat
Turunan