sekolè

Basa Betawi

[səkɔlɛ]

se‧ko‧lè

Kata peada

1. (Kota) ragem deri sekola ("tempat orangan pada nyari èlmu bakal belajaran")

   pantaran: madrasah, takcé

   Entu bocè belèrodan pada ke sekolè.
   Enni sekolè nanggrak deri jaman Belandè.
   Sekolè di Tenabang mah Cinè mulu.