sekola

Basa Betawi

sekola _[bew]

[səkɔla]

se‧ko‧la

Laèn ragem

• sekolè (Kota)
• kola (Bekasi, Pebayuran-Sètu)

Kata peada

1. tempat orangan pada nyari èlmu bakal belajaran

   pantaran: madrasah, takcé

   Entu bocah rererodan pada ke sekola.

   Enni sekola nangtung sempragan wayah Welanda.

   Sekola di Tenabang rata-rata isinya Cina.